15 % e studentëve pranojnë se i blejnë esetë. Çfarë mund të bëjnë universitetet për këtë?

Një studim i ri për plagjiaturën në universitete ka zbuluar se studentët janë të pashqetësuar për një praktikë që njihet si “kontrata e kopjimit”.

Termi “kontrata e kopjimit” u përdor në vitin 2006 dhe përshkruan studentët që paguajnë për të marrë punime të gatshme. Në atë kohë kjo ishte diçka e parëndësishme, por tani është kthyer në një problem të madh.

Vetëm në vitin 2017, Daily Telegraph raportoi se më shumë se 20,000 studentë kishin blerë ese të shkruara nga dy qendrat më të mëdhaja të vendit që shkruajnë ese.

Bazuar në studimin e vitit 2018, rreth 31 milion studentë universiteti në të gjithë botën janë duke paguar palë të treta për të shkruar punët e tyre.

Kjo shifër e tronditëse është nxjerrë duke shqyrtuar 65 studime për “kontratën e kopjimit”. Që nga viti 2014, rreth 15.7% e studentëve të anketuar kanë pranuar se i blinin detyrat dhe esetë. Rritja “kontratës së kopjimit” flet shumë në lidhje me pikëpamjet për arsimin modern.

Kush kopjon?

Një studim i kohëve të fundit, i udhëhequr nga Universiteti i Australisë Jugore, zbuloi se studentët në të gjithë botën demonstronin sjellje proporcionale më të larta të kopjimit. Kështu bënë edhe studentët të cilët folën në një gjuhë tjetër përveç anglishtes në shtëpi.

Në vitin 2013, një sondazh i madh online mbi ndershmërinë akademike në gjashtë universitete australiane gjeti se studentët  ndërkombëtarë ishin  shumë më pak të vetëdijshëm për proceset e integritetit akademik dhe shumë më pak të sigurt për mënyrën se si të shmangin shkeljet e integritetit akademik.

Një studim i vitit 2015 për kërkesën e studentit amerikan për detyra të prodhuara në treg, zbuloi se studentët që kishin gjuhën angleze si gjuhë të parë dhe kërkonin ese të blera në treg ishin po aq sa ata që e kishin gjuhën angleze gjuhë të dytë.

Një studim i kohëve të fundit për “kontratën e kopjimit” në Australi arriti në përfundimin se mbipërfaqësimi i studentëve flasin anglisht dhe nuk e kanë gjuhën e tyre amëtare në anketat e mashtrimit lidhet me dështimin e universiteteve për të ofruar mbështetje për zhvillimin e gjuhës dhe të të mësuarit. Studentët janë të ngarkuar me përfundimin epunëve  për të cilat ata nuk kanë njohuritë bazë të gjuhës angleze.

Burimi: The Conversation
Ndoshta është koha për të ndryshuar formatin e eseve

Çfarë mund të bëhet për këtë?

Kompanitë që zbulojnë plagjiaturën siç është Turnitin, mund të zbulojnë ngjashmëri me materialin që tashmë ekziston. Por kompanitë që shkruajnë ese promovojnë faktin se produkti i tyre është origjinal.

Në shkurt të këtij viti, Turnitin tregoi planet për të goditur “kontratën e kopjimit”. Zgjidhja e propozuar, hetimi i autorësisë, shpreson të automatizojë një proces të njohur për çdo njeri që tregon: zbulimin e ndërrimeve të mëdha në stilin e shkrimit individual të nxënësve që mund të kërkojnë  ndihmë nga një palë e tretë. Por, pavarësisht këtyre avancimeve teknologjike, studentët që po shkojnë te shërbime të tilla kanë arsye shumë më të komplikuara sesa dembelizmi apo mosrespektimi i përgjegjësisë personale.

A ja vlen?

Pavarësisht çështjes së moralit në lidhje me notat dhe pagesën për to, ka disa dëshmi që tregojnë se studentët nuk janë duke marë atë që po paguajnë. Një eksperiment në Britaninë e Madhe zbuloi standardin jashtëzakonisht të ulët të punës tek “fabrikat e eseve”. Nga të gjitha esetë e blera, askush nuk e mori notën që kërkonte.

Në vend që të blejnë nota të larta, studentët e dëshpëruar po shfrytëzohen nga kompanitë që përfitojnë nga shumë mangësi (shkrim-leximi i ulët dhe injoranca e protokolleve të plagjiaturës)  të studentëve.  Një aspekt më pak i dukshëm i “kontratës së kopjimit” që nuk mund të fiksohet nga softueri inteligjent është natyra grabitqare e kompanive të fabrikës së eseve.

Sipas një studimi të vitit 2017 mbi faqet e internetit të mashtrimit, ofruesit tregtar mbështetet në teknikat e marketingut bindës. Ata shpesh ri-paketojnë një zgjedhje jo etike në maskën e ndihmës profesionale për studentët të cilët janë të ngarkuar me një ngarkesë pune të kërkuar.

Si mund ta parandalojmë?

Vitet e fundit, disa studiues kanë hulumtuar për ligjshmërinë e “kontratës së kopjimit”, së bashku me mundësitë e përcaktimit të një vepre penale të re sipas ligjit penal për dhënien ose reklamimin e “kontratës së kopjimit”.

Në vitin 2011, për shembull, në Zelandën e Re u fut një ligj që e bën vepër penale atë që ofron shërbime si “kontratën e kopjimit”. Megjithatë, kriminalizimi i shërbimeve të tilla çon në mënyrë të pashmangshme ndjekjen penale të nxënësve që mashtrojnë , gjë që sistemi ligjor deri  tani nuk ka qenë i gatshëm ta bëjë.

Por, edhe duke hequr  mundësinë e veprimeve ligjore, plagjiatura ka pasoja të rënda për studentët e universitetit nën politikat e sjelljes së keqe, duke përfshirë heqjen e kredive të kurseve, dëbimin dhe një rekord të përhershëm për kopjimin.

Ridizainimet e punëve të dhëna janë mënyrat kryesore për të trajtuar problemin në rritje të “kontratës së kopjimit”. Sugjerimet e fundit fokusohen në zhvillimin e vlerësimeve autentike: detyra që pasqyrojnë më shumë kërkesat e botës reale që studentët do të përballen pasi të diplomohen nga universiteti.

Për shembull, në vend që thjesht të përfundojë një ese, një student i historisë mund të jetë i ngarkuar të intervistojë një organizatë jofitimprurëse lokale dhe të prodhojë një emision potkast. Mësuesit që përdorin vlerësime autentike shpresojnë të ulin kopjimin  duke i lidhur mësimet me shpresat e studentëve për të ardhmen e tyre dhe një përfitim i dukshëm është vështirësia e kopjimit në detyra të tilla të individualizuara.

Turnitin punon për të reduktuar punën e studentëve në modele dhe algoritme, duke zhdukur kopjimet  dhe kopjimet e supozuara. Por një përgjigje më e konsiderueshme duhet të marrë parasysh arsyet komplekse që studentët i drejtohen këtyre shërbimeve në radhë të parë.

Të kuptosh se pse studentët janë të gatshëm të paguajnë për punët e tyre mund të hedh dritë gjithashtu për një problem në zemër të arsimit të lartë – ai që lidhet me paketimin tonë të tanishëm të njohurive si një burim që do të blihet, dhe jo një ndjekje fisnike që është e denjë për të gjithë energjinë , kohën, dhe vëmendjen që studentët duhet ti kushtojnë mësuesit.