Inspektorati i Punës: 34 persona humbën jetën në punë gjatë vitit 2019

Periudha janar-nëntor e vitit 2019 ka shënuar 34 persona të vrarë në kushte pune. Sipas një raporti të publikuar nga Inspektorati Shtetëror i Punës, numri më i madh i vdekjeve është në qytetin e Tiranës, me 6 persona, i ndjekur nga qyteti i Lezhës me 5 persona dhe 4 persona ne Elbasan.Sektori me më shumë aksidente me pasojë vdekjen e punëtorëve është ai i ndërtimit, ku nga 34 që është numri total, 15 viktima janë shënuar në këtë sektor.

Sektori i dytë pas ndërtimit me më shumë aksidente me pasojë vdekjen është sektori i minierës, me 7 të vdekur gjatë 11 mujorit të vitit 2019.

Nga kontrollet e kryera, sipas inspektoratit në sektorin e ndërtimin janë vendosur masa administrative të llojit:

  • 102 masa për pezullim për shkelje të dispozitave ligjore dhe marrëdhënieve në punë,
  • 80 pezullime për shkeljen e sigurisë në punë,
  • 239 subjekte kanë marrë masën paralajmërim,
  • 27 subjekte kanë marrë masën gjobë, në një totale vlere prej 7,994 lekë.

Gjatë kësaj periudhe sipas Inspektoratit të Punës, janë kryer në terren kontrolle nga 84 inspektorë, nga të cilat:

  • në 9232 subjekte kanë qenë inspektime të programuara,
  • në 176 subjekte janë inspektime për shkak të aksidenteve në punë,
  • 539 inspektime janë kryer për shkak të ankesave dhe
  • 2012 inspektime kanë qenë rastësore për shkak të shkeljeve flagrante.

Krahasuar me vitin 2018 inspektimet e kryera për shkelje të ligjit dhe për shkak të ankesave të adresuara drejt Inspektoratit të Punës janë shtuar.

Përkatësisht: janë 314 Inspektime për shkelje flagrante në vitin 2018, ndërkohë në vitin 2019 janë 2012. Janë 467 inspektime për shkak të ankesave, ndërkohë në vitin 2019 llogariten në 539, pra 72 inspektime më shumë.

Mungesa e kontratave të punës

Janë 4270 punëmarrës ose 1.6% e të gjithë të punësuarve të cilët gjatë inspektimeve kanë rezultuar pa kontrata pune individuale.

Përqindja më e lartë e personave pa kontrata pune është në qytetin e Kukësit, me 8.6%, ndjekur nga qyteti i Vlorës me 8.2%, Gjirokastra me 7.20%, Lezha me 3%, Elbasani me 2.10%, Berati, Shkodra dhe Korça me 2%, Dibra dhe Durrësi me 1%, ndërsa Tirana me 0.43%.

Sektori  me numrin më të madh të punonjësve pa kontrata është ai i tregtisë, hotel dhe bar restoranteve me 2485 persona, ku 944 janë femra. Ndërmarrja prodhuese numëron 621 punëmarrës pa kontrata, nga të cilët 373 janë femra. Ndërtimi ka 447 punëmarrës pa kontrata, nga të cilët 25 janë femra.

Fasoneria

Nga 231 inspektime të kryera në subjektet fason, të cilat punësojnë 24,876 punëmarrës rezultojnë 159 pa kontrata pune.

Sipas të dhënave, në sektorin fason, në të gjithë Shqipërinë anë 50 punëmarrës nënë 18 vjeç, 50 të tjerë të pa siguruar dhe 9601 të siguruar me pagë minimale.

47 ndërmarrje fason kanë marrë masën administrative paralajmërim dhe 6 subjekte janë gjobitur me vlerën 1 720 000 lekë.

Viti 2020 ka nisur me aksidentin e një 36 vjecari në qytetin e Korcës, i cili po punonte në katin e katërt të një pallati, ku si pasojë humbi edhe jetën.

Aksidentet kanë pasuar edhe në minierën e Bulqizës, ku para dy ditësh minatorët Altin Kola dhe Mentor Gjeta u aksidentuan gjatë procesit të punës. Ky është rasti i dytë, pasi në 19 dhjetor, 2019 ishte Tush Asllani , minatori i cili po ashtu u lëndua në galeri, ku ushtron veprimtarinë kompania Albchrome.

Analizën statistikore të siguruar nga Shqiptarja.com e gjeni këtu. 

*Citizens Channel /E.K/

Aktivistët që shpërndanë në TEG fletushka protestë për minatorët janë ende në qeli

Prej tre ditësh, Frenklin Elini, Enriko Peçuli dhe Bislim Lakna, aktivistë të Organizatës Politike janë arrestuar nga policia dhe mbahen në qelitë e Komisariatit numër 1 në Tiranë. Ata ishin pjesë e një grupi më të madh aktivistësh që u ndaluan e më pas u lanë të lirë, pasi shpërndanë fletushka proteste kundër shkarkimit të minatorëve në Bulqizë, në qendrën tregtare TEG, që zotërohet nga i njëjti biznesmen që ka në administrim minierën.  

“Më kanë qëlluar rojet e sigurisë më dhunuar fizikisht duke më gjuajtur tek shpatulla duke më detyruar të ulem poshtë në tokë. Më kanë ulur me dhunë në tokë”, Vitori Cipi, një prej aktivisteve të liruara e cila përshkruan në videon më poshtë ngjarjen e ndodhur tek qendra tregtare.  

 Përmes një video të shpërndarë në rrjetet sociale aktivistët e Organizatës Politike dënojnë dhunën e ushtruar nga policia private ndaj aktivistëve.

 

Ndërkohë përfaqësuesit e grupit BALFIN përmes një reagimi të dhënë për Reporter.al kanë mohuar dhunën duke shtuar se TEG ka tipare të veçanta të ruajtjes sepse është hapësirë e veçantë.
“TEG është pronë private dhe jo arenë aktivitetesh individësh të ndryshëm. Është objekt social i rëndësisë së veçantë për shkak se grupon shumë njerëz dhe biznese, ndaj për ruajtjen e tij ka tipare të veçanta, private apo publike”, thuhet në reagimin e TEG.

Organizata Politike ka publikuar sot një komunikatë të mbajtur përpara Komisariatit Nr.1, ku bëhet me dije se nesër gjykata e Tiranës do të shqyrtojë masën e sigurisë për aktivistët. Në komunikatë kërkohet lirimi i aktivistëve dhe i bëhet thirrje qytetarëve të ngrenë zërin “kundër burgosjes politike dhe shtetit të kapur nga oligarkët”.

 

Mirela Ruko, një prej aktivisteve që ishte pjesë e aksionit të shpërndarjes së fletushkave në TEG, tregon për Citizens Channel ngjarjen në mënyrë të detajuar: “Ne shkuam në TEG për të bërë një aksion solidariteti  me minatorët e Bulqizës. Ne kemi shkuar brenda qendrës tregtare TEG, kemi shkuar në katin e dytë dhe kemi hedhur fletushka me mbishkrimin “Samir Mane shtyp minatorë” .

Mirela Ruko

Ajo tregon për momentin kur aktivistët u ndaluan nga  policia private e qendrës tregtare: “Shpërndarja e fletushkave nga kati i dytë është bërë në mënyrë… mund të themi në qetësi. Ato janë hapur, janë hedhur në drejtim të katit të parë, nuk ka pasur asnjë thirrje në atë moment nga aktivistët …më pas ne jemi drejtuar drejt shkallëve lëvizëse për të zbritur nga kati i dytë. Në atë moment, na janë paraqitur roje private të qendrës tregtare TEG dhe na kanë ndaluar që të lëvizim. Më pas na kanë kërkuar që të shkojmë me ata diku. I kemi pyetur se ku doni që të shkojmë, ku është ky vendi që do na çoni dhe ata nuk na kanë dhënë një përgjigje por një moment në mënyrë agresive, kanë filluar të na tërheqin. Aty ishte momenti kur aktivistët e pranishëm filluan të thërrisnin dhe t’i kujtonin edhe një herë se për çfarë ishin aty. Filluam duke thënë se Samir Mane shtyp minatorët”.

Mirela tregon se rojet private i kanë futur në një dhomë, ndërkohë që ata thërrisnin për ndihmë dhe që të lajmërohej policia: “Pasi u futëm në dhomë kam parë Frenklin i cili kishte dhimbje dhe nuk po reagonte edhe ka qenë për disa minuta kështu. Ndërkohë security-t që thoshin “Pusho, mbylle gojën…edhe pse në thoshim “ndihmë, lajmëroni policinë” … ata na drejtoheshin në fytyrë duke bërë shenja grushti, që do ju qëllojmë nëse nuk pushoni. Këtë e kanë bërë ndaj të gjithë aktivistëve të pranishëm.”

“Ata janë munduar në çdo lloj mënyre të bëjnë presion, dhunë psikologjike ndaj aktivistëve” – tregon Mirela duke shpjeguar se më tej i dërguan në Komisariatin e Farkës -“aty situata nuk ishte e përshtatshme për të qëndruar sepse bënte shumë ftohtë dhe në një moment kanë vendosur të na zhvendosin në komisariatin numër një. Zhvendosja është bërë me pranga, duke na thënë se kjo është procedurë por mua nuk më është dukur e përshtatshme sepse unë nuk di të kem bërë ndonjë krim që të shoqërohem në këtë lloj mënyre.”

E pyetur mbi arsyet e këtij aksioni dhe nëse vazhdimësinë ajo përgjigjet: “Akti jonë i solidaritetit me minatorët e Bulqizës ishte ky dhe do të ketë dhe solidaritet në vazhdim. Ne kemi hapur një fushatë bojkoti ndaj produkteve të Samir Manes, si mënyrë për t’u solidarizuar dhe për t’i dhënë mundësinë çdokujt të bëjë diçka, sadopak për të ndihmuar minatorët e Bulqizës të cilët po pushohen në mënyrë të padrejtë nga puna e tyre”.   

 

*Citizens Channel /l.k./

 

 

 

 

“Dhunuesi je ti”, himni ndërkombëtar mbledh feministet shqiptare në shesh

“Dhunuesi je ti”, ishte himni që u këndua në formë proteste nga aktivistet feministe në sheshin Nënë Tereza, për të denoncuar pabarazinë gjinore dhe dhunën ndaj grave. “Un Violador En Tu Camino” e përshtatur në shqip si “Dhunuesi je ti”, është krijuar dhe performuar nga një grup feminist në Kili në datën 20 nëntor të këtij viti dhe ka pasur menjëherë jehonë ndërkombëtare. Pasditen e sotme,  vajzat dhe gratë feministe i dhanë zë kësaj kauze edhe në Tiranë, duke e kontekstualizuar me dhunën që përjetojnë gratë shqiptare si pasojë e patriarkalizmit.

 “Shteti represiv, është dhunuesi im“, brohoritën ato teksa denoncuan dhunën institucionale. Në vargjet e këngës së përshtatur, ato përmendin gjykatësit, policinë, shtetin dhe oligarkët si ndër strukturat që ushtrojnë dhunë ndaj vajzave dhe grave nëpërmjet formave të ndryshme që përfshijnë  mosreagimin apo tolerancën ndaj dhunës me bazë gjinore.

Kjo këngë nuk lë pa kundërshtuar edhe qëndrimet të cilat shpesh çojnë në dhunë. Vajzat dhe gratë protestojnë ndaj mendësisë se veshja përcjell mesazhe të caktuara dhe i mëshojnë faktit se mënyra si ato zgjedhin të vishen dhe të manifestojnë autonominë individuale nuk mund të jetë as shkas e as justifikim për të ushtruar dhunë seksuale, psikologjike apo fizike.

“Sepse faji nuk ishte i imi,

as ku isha as çfarë vishja”

Liri Kuçi, pjesë e manifestimit “Dhunuesi je ti”

Në fakt, iniciativën e kemi marrë prej manifestimeve madhështore që kanë bërë gratë në Kili për t’i dhënë zë përdhunimeve dhe vrasjeve masive që kanë ndodhur gjatë protestave kundër shtetit represiv. Nuk jemi larg kushteve në të cilat gjendet Kili i ditëve të sotme. Kemi po ashtu dhunë shtetërore, dhunë policore dhe nga të gjitha instancat e tjera“, tregon për Citizens Channel Liri Kuçi,  një ndër organizatoret e eventit “Dhunuesi je ti”.

Ajo rrëfen se zgjedhja e veshjes me funde apo tyle të zezë,lyerja e  buzëve me  të kuqe nuk janë rastësore.

Kemi zgjedhur simbolikën e fundeve, tyleve të zeza pikërisht për të sjellë në vëmendje që nuk është justifikim dhe as alibi fakti se sa i shkurtër ishte fundi im apo çfarë vishja dhe cila është ora kur unë kthehem në shtëpi. Buzët e kuqe gjithashtu për të vënë edhe një herë theksin që asgjë që ka të bëjë me dukjen time, nuk më shënjon mua “, shpjegon më tej ajo.

 

“Rezonon shumë fort dhe në Shqipëri, pasi janë të shumta rastet kur gratë dhe vajzat pavarësisht se kanë pasur urdhër mbrojtjeje, policia apo gjykatat nuk kanë arritur t’i mbrojnë ato nga partnerët e dhunshëm, nga familjarët e dhunshëm“, shprehet Deni Sanxhaku, duke bërë ndërlidhjen e realitetit kilian, të manifestuar edhe në vargje, me atë shqiptar.

Deni Sanxhaku, pjesë e manifestimit “Dhunuesi je ti”

Duke folur më tej rreth vendimit për ta sjellë këtë reagim në Shqipëri, Sanxhaku tregon se është koha për të reaguar ndaj dhunës me bazë gjinore.

Prandaj ne vendosëm që ta përforcojmë të njëjtin himn që tashmë është bërë himn i lëvizjes feministe kudo në botë, pasi për ne ka ardhur koha që të jemi të kujdesshëm ndaj gjuhës së urrejtjes, të jemi të kujdesshëm ndaj diskriminimit gjinor, të ngremë zërin ndaj këtyre rasteve”, përfundon ajo.

Gresa Hasa, aktiviste për të drejtat e njeriut tregon se mënyra më e mirë për të luftuar padrejtësitë shoqërore është duke u bashkuar, solidarizuar me njëri-tjetrin dhe duke i integruar edhe djemtë dhe burrat në nisma që adresojnë dhunën.

Gresa Hasa, pjesë e manifestimit “Dhunuesi je ti”

Dhe duke bashkuar forcat, duke u solidarizuar, duke qenë në krah të njëri-tjetrit në çdo nismë. Unë e shoh me rëndësi që në nisma të tilla të bashkohen edhe djemtë edhe burrat sikurse ishin sot disa nga shokët tanë këtu“, shprehet ajo gjatë intervistës së dhënë për Citizens Channel.

CFARë është manifestimi”Dhunuesi je ti”? 

Ky manifestim nisi fillimisht në Kili nga kolektivi lokal feminist, Las Tesis.  Himni u realizua për herë të parë gjatë një manifestimi në qytetin Valparaíso, rreth 120 kilometra në veriperëndim të kryeqytetit Santiago, më 20 nëntor.

Disa ditë më vonë, në Ditën Ndërkombëtare për Ndalimin e Dhunës ndaj Grave, grupe të mëdha grash u mblodhën përpara Gjykatës Supreme të Kilit, në Santiago, dhe pranë ndërtesave të tjera qeveritare në të gjithë vendin duke e vënë himnin sërish në skenë.

Duke qëndruar në rresht, protestuesit i drejtuan gishtin “policëve, gjyqtarëve, shtetit dhe presidentit” duke brohoritur një zëri një himn të fuqishëm beteje që akuzon patriarkatin se është përgjegjës për dhunën e kryer kundër grave, dhe me turpin që gratë viktima përballen më pas.

Në më pak se dy javë, thirrja u përhap jashtë vendit, dhe demonstrime të ngjashme u mbajtën jo vetëm në Meksikë, Kosta Rika, Kolumbi dhe Argjentinë, por edhe në Kanada, Australi, si dhe në kombe evropiane si Franca, Gjermania dhe Spanja.

*Citizens Channel/E.K/ E.N/ 

Ditari i një qyteti të shkatërruar nga tërmeti, banorët e Durrësit ende në udhëkryq

Autore: Mila Ballhysa | Citizens Channel 

Ora 03.54, e martë, 26 nëntor…

Durrësi përjeton 30 sekondat e tij të tmerrit. Pallate dhe hotele të shembura sikur të ishin kala rëre, njerëz nën rrënoja, qindra të plagosur në spital, mijëra të tjerë të traumatizuar. Familja e policit të paraburgimit të Durrësit, Edmond Hysa po flinte në apartamentin në katin e dytë, në një pallat shumëkatësh në lagjen nr.18, të ndërtuar nga kompania “Kristi Konstruksion”. Për fatin e tij të mirë, një nga djemtë e familjes që po flinte në dhomën e ndenjes i shpëtoi copave të murit dhe suvasë që u shkëputën dhe ranë mbi jastëkun dhe dyshekun ku flinte. Familja me 7 anëtarë, ku më e madhja është nëna 92-vjeçare e kryefamiljarit Hysa dhe më e vogla është vajza e vetme e tij, nxënëse në klasën e 8-të, fatmirësisht shpëtuan të pa lënduar.

Prej vetëm dy vitesh banonin në këtë apartament që e kanë blerë me kredi dhe që pas tërmetit të 26 nëntorit është bërë i pabanueshëm. Në foto duken qartë dëmtimet e shumta në muraturë. I ndodhur në këto kushte, Edmondi e dërgoi familjen e tij në Tiranë, tek e motra.

Ora 12:15, e Premte, 6 Dhjetor…

Edmond Hysën e takojmë ditën e 11-të pas tërmetit, kur ende duket sikur tragjedia sapo kishte ndodhur. Copat e suvasë dhe tullave të shkërmoqura ndodheshin ngado. E vetmja gjë që mungonte në shtëpi ishte televizori, të cilin ia kishin vjedhur gjatë natës.

Edmondi, por edhe banorë të tjerë të pallatit prisnin grupet e ekspertimit. Prisnin prej 11 ditësh, askush nuk kishte shkuar të shihte pallatin e tyre dhe t’u thoshte se çfarë duhet të bënin. Vetëm pasditen e 6 dhjetorit, pas insistimit të Citizen Channel, një grup ekspertësh inspektoi pallatin dhe u komunikoi banorëve se godina shumëkatëshe ishte e pabanueshme, deri në riparimin e dëmeve në muraturë.

Edmond Hysa

“Të paktën tani e di, që është i pabanueshëm, megjithëse unë e shihja dhe vetë me sy të lirë. Që nga dita kur ra tërmeti, vetëm unë jam futur në shtëpi. S’kam lejuar asnjë nga familjarët. Siç e sheh, gjithçka ka mbetur njësoj si ditën e parë. Tani kam hall ku do rri. Këto ditë kemi bërë si kemi bërë tek shtëpia e motrës, por llogarite, 14 veta në shtëpi. Duhet të gjej shtëpi me qira”- tregon polici Hysa.

Çmontimi i apartamenteve

Skenat me të cilat qytetarët durrsakë u përballën në javën e dytë dhe të tretë të tërmetit i kishin parë vetëm në filma. Pas traumës dhe frikës së ditëve të para, njerëzit nisën të rifuteshin në apartamentet e dëmtuara, për të marrë gjithçka mundeshin. Në fillim rrobat e trupit, më pas mobiljet, pikturat, kompletet e pjatave e gotave… Në javën e dytë pas tërmetit, një nga produktet më të shitura ishin thasët e zinj të mbeturinave, që u përdorën për transportin e sendeve. Në një pallat të shpallur të pabanueshëm, në sheshpushimin e shkallës ka mbetur e braktisur një pemë e vitit të ri. Në një kohë tjetër do të ishte e zbukuruar dhe do të gëzonte ndonjë fëmijë, tani qëndron përkrah suvasë së rënë…

Në javën e tretë pas tërmetit nisi çmontimi i plotë i apartamenteve. Pallati që shihni në foto ndodhet në rrugën “Aleksandër Goga”, në lagjen nr.18. Dy rrathë të mëdhenj, me kryq të kuq në mes u tregojnë banorëve që godina 5 katëshe rrezikon shembjen. Kur ngre kokën lart sheh se disa dritare mungojnë. Nuk janë dëmtuar nga tërmeti, por janë çmontuar nga vetë banorët. Në momentin kur ishim aty, një çift të moshuarish kishin zbritur poshtë gjithçka kishte mbetur nga apartamenti i djalit të tyre që jeton në Shtetet e Bashkuara.

“Kjo është hera e tretë që po marrim plaçkat e djalit. Dy herët e tjera na lanë pa problem. Këtë herë, polici që ruan objektin nuk na la. Na tha shkoni merrni leje në bashki. Shkoi plaku dhe e mori. Tani i çmontuam të gjitha, vetëm dyert kemi lënë. Ne kemi shtëpinë tonë private dhe atje do t’i çojmë gjërat e djalit. Nuk dimë fare çfarë do bëhet me pallatin. I kanë vënë kryq të kuq. Ky është ndërtuar para viteve ’90, por dyqanet në kat të parë na e kanë fajin. Kanë qenë apartamente dhe i kthyen në dyqane duke i prishur strukturën. Neve na bënë gjëmën!” – rrëfen e moshuara. 

Dyqani i transferuar

Si për ironi të fatit, njëri nga dyqanet në kat të parë (të gjithë kanë ulur qepenat prej ditësh) ka vendosur një lajmërim se transferohet 50 metra më tutje…

 

 

Çfarë do bëhet me pallatet e dëmtuara?

Askush në Durrës nuk di të thotë me siguri të plotë se si do të bëhet riparimi i pallateve të dëmtuara. Ato të para vitit ’93 i ka marrë përsipër shteti. Për këtë arsye, Këshilli Bashkiak i Durrësit miratoi në mbledhjen e datës 10 dhjetor, krijimin e strukturës së përkohshme me 100 punëtorë ndërtimi, me një afat 3 mujor. Bashkia e Durrësit madje njoftoi në një postim në rrjetet sociale se kishte nisur puna për riparimin e tyre. Një ditë më pas, më 12 dhjetor, këto punime u inspektuan nga afër nga ekspertët izraelitë që dhanë rekomandimet e tyre për mënyrën sesi duhet të realizohen ato. 


Ndërkohë, askush nuk di të thotë se çfarë do të ndodhë me pallatet e ndërtuara nga kompanitë private, kush do t’i riparojë dëmet dhe kur do të nisin punimet. Duke iu referuar sërish postimit më të fundit të bashkisë së Durrësit, që mban datën 19 dhjetor, grupet në terren janë ende në fazën e akt-konstatimeve vizuale. 


 “Të dhënat e këtyre akt-konstatimeve hidhen në tablet, në aplikacionin e UNDP-së, që udhëhiqet nga OSHEE. Këto të dhëna krijojnë një data bazë për të ditur me saktësi dëmet e shkaktuara në strukturën apo muraturën e ndërtesave që i nënshtrohen inspektimit” – thotë nënkryetari i bashkisë, Florian Tahiri.

Florian Tahiri, nën kryetar i Bashkisë Durrës

Që në ditët e para pas tërmetit, kryeministri Edi Rama u bëri thirrje ndërtuesve të riparojnë dëmet në pallatet e ndërtuara prej tyre, në të kundërt do të shkojnë në burg. Po në rastet kur ndërtuesi ka ndërruar jetë apo ka ikur jashtë shtetit çfarë do të bëhet me pallatet?

Në pallatin 13 katësh, në lagjen nr.5, të ndërtuar nga kompania “Rekon”, ndërtuesi është ndarë nga jeta disa muaj më parë. Pallatit i është vënë shiriti që pas tërmetit, banorëve u është komunikuar që është i pabanueshëm, por vetëm kaq. Janë interesuar disa herë në bashki, por asnjë zgjidhje konkrete deri më tani për problemin e tyre. Ndërkohë, bankat vazhdojnë u vjelin këstin e radhës së kredisë, megjithëse apartamenti për të cilën u mor kjo kredi nuk dihet çfarë fati do të ketë…

Sa do të zgjasë sistemimi në shtëpi me qira?

Në ditët dhe javët pas tërmetit, si rrallëherë në Durrës lulëzoi tregu i dhënies me qira të apartamenteve, që u shoqërua me rritjen e çmimit. Kjo e detyroi bashkinë e Durrësit që të miratojë vlera më të larta të bonusit të qirasë, krahasuar me Tiranën. Deri më tani Këshilli Bashkiak ka miratuar një listë me 1310 qytetarë, ndërkohë që numri i aplikimeve ka arritur në mbi 3000. Por sipas nënkryetarit Tahiri, jo të gjithë qytetarët që kanë aplikuar do të përfitojnë, sepse nga stafi i bashkisë po bëhen verifikimet përkatëse për secilin emër në listë. Lëvrimi i bonusit pritet të nisë në muajin janar 2020.

Por problemi më i madh i banorëve është gjetja e ambientit me qira.

Ora 19:30, e Premte, 20 dhjetor…

“Vazhdoj të kërkoj shtëpi, por nuk kam gjetur ende. Ne jemi 7 persona dhe s’mund të rri dot në 1+1. Gruaja e shoqëron çdo ditë vajzën me autobus nga Tirana, për ta çuar tek shkolla “Jan Kukuzeli” në Durrës. Nuk po arrij të përballoj më shpenzimet. Banka kërkon këstin, e pagova muajin dhjetor. Drejtori i bankës që i çova të gjitha letrat, më tha të shohim çfarë do bëjmë në janar. Nuk e di si do shkojë puna jonë”- thotë polici i paraburgimit, Edmond Hysa.   

Si Edmondi janë shumë qytetarë të tjerë durrsakë, të cilët Viti i Ri i gjen të pastrehë dhe pa asnjë zgjidhje të qartë për problemin e tyre.

*Ky artikull u realizua në vazhdimësi të ciklit të trajnimeve “Mjetet dhe Teknikat e Raportimit Lokal”, të organizuara nga Citizens Channel. 

*Redaktor-Lorin Kadiu/Citizens Channel 

OSBE: Gratë dhe vajzat në Shqipëri përjetojnë të gjitha format e dhunës, që në adoleshencë

Continue reading “OSBE: Gratë dhe vajzat në Shqipëri përjetojnë të gjitha format e dhunës, që në adoleshencë”

Policia tenton të arrestojë aktivisten e Aleancës për Teatrin pas një statusi në Facebook

Menjëherë pasi Aleanca për Mbrojtjen e Teatrit (AMT) mbylli protestën e përditshme, policia tentoi të ndalonte aktivisten Adriana Kalaja, e cila ishte duke udhëtuar me automjetin e saj privat. Ngjarja vjen pas reagimit të Ministrit të Brendshëm Sandër Lleshaj, ku aktivistët e AMT etiketohen si “pisa pa nder dhe dinjitet” dhe “hajdutë”, pasi publikuan një video ku ngriheshin pyetje mbi disa ndihma që po transportoheshin në brendësi të Ministrisë.

Aktivistja Kalaja tregon në video momentin e ndalimit të saj nga policia. 

Unë u largova nga sheshi i teatrit për t’ju bashkuar familjes time dhe rrethohem nga dy makina, njëra makinë policie, ndërsa tjetra në kundërshtim të plotë me ligjin, nga një makinë private. Më thuhet që duam të komunikojmë. Hapa xhamin për të komunikuar pasi i thashe po flas me avokatin. Në moment që hapa pak xhamin, fusin dorën në xham në mënyrë të dhunshme dhe më tërhoqën zvarrë për të më futur në makinën e policisë për të më shoqëruar në komisariat në një kohë që i kërkova disa herë fletën e shoqërimit.”-shprehet ajo. 

Video: Aktivistja flet pas tentativës për arrestim

 

Aktivistë të Aleancës për Mbrojtjen e Teatrit u mblodhën mbremjen e sotme në oborrin e Teatrit kombëtar për t’’ju përgjigjur deklaratës së Ministrit të Brendshëm Sandër Lleshaj.

Shkak për këtë është bërë një video e postuar më herët nga aktivistja Adriana Kalaja, ku pasqyrohet se si qese me ndihma për banorët e prekur nga tërmeti me logon e organizatës bamirëse Fundjavë Ndryshe shkarkohen në Ministrinë e Brendshme. Punonjësit që po merreshin me shkarkimin e materialeve janë shprehur se këto qeska janë prova materiale.


Në një postim tjetër të mëpasshëm, Aleanca ka shkruar se sipas Kodit të Procedurës Penale provat materiale dorëzohen në polici e prej aty në prokurori, duke ngritur pikëpyetje për qëllimin e këtij veprimi.


Menjëherë pas kësaj viedoje, ka reaguar Ministri i Brendshëm, Sandër Lleshaj, me anë të një postimi në faqen e tij në facebook.  Duke ju drejtuar aktivistëve të Aleancës me fjalët “korba” dhe “pisa pa nder dhe dinjitet’ e ka konsideruar këtë akt si një mashtrim të ulët. Në vazhdim të deklaratës së tij ka kërkuar të provohet lajmi i rremë ose në kundërt do të japin llogari para ligjit.


Pas këtij reagimi në një deklaratë publike të lexuar në oborrin e Teatrit, regjisori Robert Budina ka kërkuar nga Ministri Lleshaj tërheqjen e menjëhershme të deklaratave fyese dhe denigruese dhe kerkimin e një faljeje pubike.


“Aleanca për mbrojtjen e Teatrit i kërkon Ministrit të Brendshëm të tërheqë menjëherë deklarat fyese dhe denigruese, të kërkojë falje publike qytetarëve të cilët shërbyen qysh në orët e para të tragjedisë që kaploi vendin mëngjesin e 26 nëntorit. Qytetarët e Tiranës të bashkuar në fatkeqësinë natyrore që mori 52 jetë njerëzore dhe plagosi mbi 900 të tjerë dhanë ndihmën emergjente ndaj të mbijetuarve atëherë kur shteti dhe strukturat e tij dështuan. Nëse ne jemi hajdut dhe pisa, bashkë me ne janë edhe 15 mijë qytetarë të Tiranës që na besuan. “


Aleanca për Mbrojtjen e Teatrit Kombëtar e ka konsideruar deklaratën e Ministrit presion të pastër politik me sjellje tipike të një diktature ushtarake.

*Citizens Channel /e.k./ /l.k./

Bulqizë: Minatorët në protestë, kërkojnë rikthimin në punë të kreut të Sindikatës

Në orët e para të mëngjesit të ditës së sotme,dhjetra minatorë të Bulqizës kanë bojkotuar masivisht punën dhe kanë nisur protestën para hyrjes së minierës së kromit në Bulqizë që administrohet nga kompania Albchrome. Ky organizim vjen pas largimit nga puna të Elton Debreshit, kryetarit të Sindikatës së Minatorëve të Bashkuar të Bulqizës, i cili sipas minatorëve është i padrejtë. 

Video nga protesta e minatorëve:


 Me anë të një deklarate publike, sindikata e Minatorëve të Bashkuar të Bulqizës e konsideron shkarkimin ngas puna të zotit Debreshi si të paligjshëm dhe të padrejtë . Sipas tyre një vendim i tillë vjen si pasojë e organizimit sdindikal të ndërmarrë nga minatorët.

Fakti që kompania dhe faktorë të tjerë, po sulmojnë ashpër dhe paligjshëm sindikatën tonë, dëshmon se ne jemi në rrugën e duhur dhe përfaqësuesit e vetëm të të drejtave të minatorëve. Veprime të tilla bëhen në kundërshtim me ligjin, konkretisht: Neni 50 i Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë parashikon se: “Të punësuarit kanë të drejtë të bashkohen lirisht në organizata sindikale për mbrojtjen e interesave të tyre të punës,”-thuhet më tej në deklaratën e Sindikatës.


Sipas deklaratës, takimi me kreun e Sindikatës u zhvillua në zyrat e kompanisë në Tiranë, si një formë presioni.

Nuk kishte asnjë arsye që takimi të mbahej në zyrat e kompanisë në Tiranë. Albchrome ka në Bulqizë drejtuesit dhe administratën e saj vendore. Diskutimi i problemeve rutinë të punës duhet të ndodhte në Bulqizë. Thirrja në zyrat e Albchrome në Tiranë është haptazi një mjet diskriminues dhe presion.”

Burime nga Bulqiza raportojnë se bojkoti i punës zgjati për rreth nje orë, ndërsa momentalisht Kreu i sindikatës Debreshi së bashku me disa minatorë të tjerë janë shoqëruar në polici. 

Sindikata e Minatorëve të Bashkuar të Bulqizës është themeluar dhe njohur nga Gjykata më datë 15 Tetor 2019. Në 17 Nëntor 2019, u realizua shpallja e Sindikatës në qendër të Bulqizës. 

*Citizens Channekl /E.K/ 

Reagimet për ngjarjet tek unaza e re: “Ndal dhunës dhe arrogancës përballë mjerimit”

Orët e para të mëngjesit të sotëm shënuan përplasje të forta mes policisë dhe banorëve e aktivistëve që protestojnë në Unazën e Re, 13 persona po marrin ndihmë mjekësore në Spitalin e Traumës.

Policia e Shtetit ka përdorur gaz lotsjellës në brendësi të një lokali ku qëndronin protestuesit ndërsa sipas njoftimit zyrtar janë shoqëruar 10 protestues, mes tyre edhe pedagodun dhe aktivistin Ervin Goci. 

Ngjarja vjen pas nisjes së aksionit të IKMT për prishjen e 33 banesave në këtë zonë, që do t’i hapin rrugë ndërtimit të lotit të parë të projektit të shumëpërfolur të Unazës së Re.

Ngjarjet e mëngjesit të sotëm kanë ngjallur reagimin e një sërë institucioneve, mes të cilëve Presidenti Ilir Meta, i cili e ka quajtur “arrogancë përballë mjerimit” dhe sjelljen e institucioneve shtetërore.
Reagimi i plotë i Presidentit Meta:

 

Edhe Institucioni i Avokatit të Popullit ka bërë thirrje për ndalim të konfliktit dhe respektim të të drejtave të njeriut, duke theksuar se “nuk mund të ketë interes madhor e të mirë kolektive, të themeluar mbi dhunimin e dikujt tjetër”.

Reagimi i plotë i Avokatit të Popullit:

 

Ngjarjet e sotme kanë sjellë reagimin jo vetëm të aktorëve politik dhe institucional. Lëvizja Vetëvendosje në Shqipëri e nis reagimin e saj duke thënë: “Dhuna sistemike mori sot formën e dhunës direkte te Astiri”. “Vetëvendosje” e vazhdon reagimin duke denoncuar parregullsitë e këtij projekti: “Korrupsioni, skandalet, parregullsitë dhe standardet e dyfishta e kanë karakterizuar të gjithë procesin e projektit të “Unazës së Re”. Një shtet i së drejtës nuk ndërtohet përmes një pushteti arbitrar me dhunë strukturore e direkte ndaj qytetarëve”.

Reagimi i plotë i Lëvizjes Vetëvendosje:

 

Edhe aktivistët e Aleancës për mbrojtjen e Teatrit i janë bashkuar me kauzën e Unazës së Re:

 

Ata kanë dokumentuar nëpërmjet videove live në faqen në “Facebook” përplasjen me Policinë:

 

Organizata Politike në reagimin e saj ka bërë thirrje qytetarëve të solidarizohen me banorët e Unazës së Re: “Ajo që po ndodh sot me banorët e Unazës së Re është fati që pret mijëra të tjerë, sidomos familjet e varfra, i vetmi krim i të cilëve është se me sakrifica të mëdha kanë ndërtuar një strehë mbi krye. Mes shtëpive të tyre pritet të kalojnë ruspat e kontratave shumëmilionëshe që fitohen nga një grusht biznesmenësh”, vijon më tej reagimi

Reagimi i plotë i Organizatës Politike:

Nisma Thurje ka shpërndarë disa fotografi të përplasjes me një reagim që përmbyllet me këtë qëndrim: “Në Shqipëri, për qeverinë të jesh njeri i lirë, i ndershëm dhe i thjeshtë është krim.
Të jesh kriminel është normë”

Postimi i plotë i Nismës Thurje:

 

/Citizens Channel /l.k./

 

Pjerrinat e papërshtatshme në Fier i mohojnë të drejtën e lëvizjes personave me aftësi të kufizuara

Foto: Rampë jashtë standardeve pranë Bashkisë së Fierit; Autor | Gëzim Hoxha

Bashkia e Fierit ka njohur kohët e fundit një bum investimesh në infrastrukturë. Kilometra të tëra janë asfaltuar dhe nëpër trotuaret e rinj nuk mungojnë as korsitë e biçikletave. Kjo është përpjekja e parë serioze e kësaj bashkie për të nxitur transportin e gjelbër. Por të bie në sy që në këtë korsi mungon shenja e një karrigeje me rrota që tregon se ajo mund të përdorej edhe nga para/tetraplegjikët.

Në Fier banojnë jo pak por 330 prej syresh, të cilët sipas të dhënave zyrtare figurojnë të regjistruar dhe marrin pagesën e aftësisë së kufizuar. Një gjë të tillë e pamundëson edhe cilësia jo e mirë e pjerrinave. Për këtë, intervistuam një person të cilin halli e ka bërë ndoshta edhe më ekspert se të gjithë inxhinierët e ndërtimit.

Shaban Konja

Shaban Konjën e gjejmë tek selia e Federatës së Familjes pjesë e të cilës është prej mëse dhjetë vjetësh. Biseda me të rrjedh e qetë teksa ai nis të flasë për shqetësimin e tij, pjerrinat. Ai është 33 vjeç dhe qysh prej nëntorit të 2009 nuk mundi të ecë më si pasojë e një aksidenti. Ai i nënshtrohet një procesi rehabilitimi në Turqi dhe ia nis nga e para në 2010 – tën. Shabani është i martuar dhe me bashkëshorten e tij, i janë përkushtuar promovimit të familjes.

Sipas tij, një pjerrinë e mirë është ajo, raporti i lartësisë me gjatësinë e së cilës është maksimumi 6%. Duket se këtë të dhënë e saktëson edhe neni 9 i VKM nr 1503 i vitit 2008, vendim në të cilin specifikohet se si duhet të jetë një rampë e përdorshme.

Po a ka pjerrina të mira në Fier? Ai pohon me kokë dhe na tregon se të gjitha pjerrinat e shëtitores kryesore të qytetit deri tek rreth rrotullimi përballë televizionit Kombi janë të mira. Por problemi i kësaj shëtitoreje është fakti që aty nuk ka dalje, ndoshta ngaqë ajo pjesë trotuari nuk është rikonstruktuar akoma.

Pyetjes se sa e lehtë është të lëvizë rrugëve të qytetit i pashoqëruar, ai i përgjigjet: “Nuk është aspak e lehtë”- duke rreshtuar vështirësitë e hasura kur del me një karrige me rrota manuale. E para prej vështirësive në listën e tij shkaktohet prej bareve. “Edhe nëse aty mund të ketë ndonjë pjerrinë” – thotë Shabani, – “ti nuk mund të kalosh sepse nuk ke nga të sillesh nga tavolinat.” Tjetër  pengesë është pjerrësia e trotuareve që shërbejnë për futjen e makinave në ndonjë servis makinash si për shembull tek pesëmbëdhjetëkatëshi. Aty e gjithë sipërfaqja e trotuarit është e pjerrët dhe e bën të pakalueshëm për dikë që lëviz me një karrige me rrota, pasi ai humbet kontrollin e saj.

Për të pjerrinat më të këqija janë ato tek trotuari buzë shkollës “Andon Xoxa” apo edhe tek trotuari përbri saj: “Të dy këto trotuare janë të reja”, – thotë Shabani, – “por unë dhe kushdo si unë nuk mund të ecë në to sepse jo vetëm që aty ka një si shkallë shumë të lartë, por edhe baza e pjerrinës është e kufizuar me një kënd të drejtë. Kjo e pamundëson manovrimin. Ato duheshin të ishin të gjera. Sidomos ata që e kanë për herë të parë që përdorin një karrige manuale me rrota patjetër që do të rrëzohej kur të tentonte të hypte në këtë trotuar.”

Një tjetër detaj që i bën të gjitha pjerrinat e rrugës rrugës Pinallopi Pirro të papërshtatshme është edhe pjerrësia e madhe e betonit që shërben si ulluk për kullimin e ujërave të bardha.

Edhe pjerrinat e trotuareve të reja përgjatë rrugës përbri shkollës së muzikës janë të papërshtatshme. Kjo ndodh sepse një pjesë e tyre kanë bazë harkore dhe në momentin që ti bëhesh gati të ngjitësh karrocën, mund të ndodhë që njëra nga rrotat e para të rrëshqasë.

Foto: Rampat në zonën e 15 katëshit (Fier), Rr. Pinallopi Pirro dhe pranë Godinës së Bashkisë Fier

Problem tjetër është edhe ajo si shkallë e vogël që formohet midis prag trotuarit dhe bazës së pjerrinës. Këtë pengesë personat aktivë që kanë dëmtuar pjesën lambare të shtyllës kurrizore (ajo ndodhet poshtë kërthizës deri tek kërbishtja) e kalojnë pa problem për shkak se ata ndihmohen nga shtytja e muskujve të barkut. Po për personat pasivë të cilët kanë dëmtuar pjesën çervikale (vertebrat e qafës dhe ato të fillim shpatullës) apo atë toroarkale (vertebrat e kraharorit deri tek kërthiza) si i bëhet? Atyre iu cënohet rëndë e drejta e lëvizjes pasi ata nuk kanë fare muskuj barku.

Lexo më shumë:

Fier, mungesa e pjerrinave në institucione (Vitit 2017) – Kanë kaluar 2 vjet dhe gjendja nuk është se ka ndryshuar shumë

“Për pjerrinën që është ndërtuar rishtazi tek Konadi dhe ato tek sheshi Fitorja ende nuk mund të gjykohet pasi punimet ende nuk kanë mbaruar. – Por ajo që vura re një ditë kur kalova andej, – përfundon Shabani, – “ishte fakti që pjesa e betontë që pason asfaltin e rrugës është e pjerrët”.

Olsi Alushaj

Për të marrë një opinion ndryshe takojmë Olsi Alushaj. Ai është 31 vjeç, studion për shkenca politike dhe shëtit shpesh mbrëmjeve me karrigen elektrike. Ai nuk dëshiron të flasë për jetën e tij private: “Nuk ka rëndësi kur u bëra kështu, por rëndësi ka fakti sa kohë ka që përballem me këtë realitet.”
Më tej ai tregon se si iu rikthye shkollës dhe u bë sërish aktiv në vitin 2014: “Ka qenë e vështirë, – thotë Olsi– sepse në këtë kohë gjimnazi “Janaq Kilica” nuk kish fare pjerrinë. – Mua më ndihmonte një shok, ai e ngrinte karrigen time me rrota.”

Por për të fjala “aktiv” nuk do të thotë vetëm të dalësh nga shtëpia. Ai rrëfen për Citizens Channel se është bërë pjesë e shoqërisë civile duke u përfshirë në projekte të ndryshme sensibilizimi, por edhe duke folur për problematikat e personave me aftësi ndryshe.

Edhe pse për të Fieri ka ndryshuar për mirë, Olsi akoma has vështirësi të ndryshme kur del nga shtëpia. Mungesa e ndriçimit në disa prej rrugëve ku ai shëtit dhe gropat para shtëpisë së tij janë ato që e pengojnë lëvizjen e tij më së shumti. Ndërsa për pjerrinat ai thotë se nuk has ndonjë vështirësi kur kalon në to pasi karrigia e tij është elektrike: “Nuk flas dot se çfarë vështirësish hasin ata që kanë karrige manuale por ma ha mendja se duhet të jetë goxha e vështirë”.

Bashkia e Fierit “fajëson” projektuesit dhe qytetarët për mungesëne përshtatmërisë
Enkelejda Peshkëpia

Për të parë se çfarë mund të bëhet për të ndryshuar diçka shkojmë në bashki. Aty na pret vetë nënkryetarja e bashkisë zj Enkelejda Peshkëpia. Pyetjes se sa e përshtatshme është infrastruktura rrugore për personat me aftësi ndryshe ajo i përgjigjet shkurt: – Ka ende shumë për tu bërë. Kur i tregojmë për pretendimet e Shabanit, ajo i mban të gjitha shënim dhe tregon se ka ngritur një komision për verifikimin e tyre pasi ato tashmë kanë mbërritur edhe në Këshillin Bashkiak.

Ajo fajësoi projektuesin për mungesë konsultimesh me grupin e interesit para hartimit dhe zbatimit të projekteve infrastrukturore të cilat përfshijnë edhe pjerrinat. Edhe pse shoqata e para dhe tetraplegjikëve është pothuaj inekzistente nuk është detyra e saj të ushtrojë presion për të kërkuar zbatimin e rregullores “Për shfrytëzimin e hapësirave nga ana e PAK -ve.”

Në këtë rregullore thuhet qartë e zeza në të bardhë ajo duhet të zbatohet në të gjitha objektet e reja që ndërtohen në territorin e Republikës së Shqipërisë, qofshin ato objekte publike të ndërtuara me fonde të buxhetit të shtetit apo fonde private, qofshin ato objekte private. Në hapësirat publike dhe ndërtimet e reja me karakter të përkohshëm, ose në hapësirat publike dhe objektet ekzistuese nëse do t’i nënshtrohen rikonstruksionit.

Për më tepër bashkisë ndoshta i ka shpëtuar një detaj i vogël: Sipas VKM në fjalë projekti duhet të kishte pasur deklaratën e autorit të projektit, nëpërmjet së cilës vërtetohet konformiteti i projektit me dispozitat që përmban kjo rregullore. Për të mos thënë se kjo ka munguar le të themi se asaj nuk i është kushtuar rëndësia e duhur. Këtu duhet të ketë çaluar ndoshta edhe diçka tjetër certifikimi i përshtatshmërisë së punimeve.

“Për momentin nuk mund të bëjmë më tepër – sqaron Enkelejda, – pasi nuk na lejon as buxheti. Por ajo u zotua që në buxhetin e vitit që vjen do ketë një zë të veçantë që do të quhet buxhet social. Ai do të përfshijë kostot për pajisjen e të gjitha institucioneve me pjerrina si dhe rregullimin e atyre ekzistuese”.

E deri në hartimin dhe zbatimin e projekteve që do përfshihen në buxhetin special me zëra të ndryshëm, sërish para dhe tetraplegjikëve do iu privohet e drejta e shfrytëzimit të hapësirave të qytetit të tyre, e drejtë e sanksionuar edhe nga ligjet që janë ende në fuqi.

*Ky artikull u realizua në vazhdimësi të ciklit të trajnimeve “Mjetet dhe Teknikat e Raportimit Lokal”, të organizuar nga Citizens Channel

Autor: Gëzim Hoxha

Gëzim Hoxha ka lindur në Shkodër më 26,11,1973. I diplomuar me Master në marketing dhe kontabilitet. Ka hyrë në botën e medias që në vitin 2015 si opinionist dhe përkthyes nëpër gazeta dhe portale të ndryshme. Angazhohet për Citizens Channel që në Qeshor të vitit 2017.

“Eja mbështet një shok për kokë”, protestuesit kërkojnë shërbime institucionale për PAK

Nën moton “Eja mbështet një shok për kokë” fondacioni Down Syndrome Albania (DSA) së bashku me 9 organizata të tjera të shoqërisë civile Pro PAK organizuan marshim-protestën e cila kishte pikënisjen tek Parlamenti i Shqipëri për t’u zhvendosur më pas drejt Kryeministrisë. Kundrejt rolit ndërgjegjësues, organizatorët dhe qytetarët theksuan problematikat institucionale dhe sociale me të cilat hasen personat me aftësi të kufizuar në Shqipëri dhe parashtruan kërkesat e tyre lidhur me përmirësimin e situatës aktuale.

Kërkesat kryesore të pjesëmarrësve konsistojnë në zbatueshmërinë e Konventës të Organizatës së Kombeve të Bashkuara rreth Personave me Aftësi të Kufizuar. Theksi u vendos në disa fusha konkrete si ajo e arsimit dhe pasjen e mësuesve ndihmës, ofrimin e shërbimeve aftësuese e cila u mundëson një jetesë të pavarur, respektimi i legjislacionit në punësim, marrjen e shërbimeve shëndetësore dhe më tej.

Ne kërkojmë më shumë shërbime sociale sepse në moshën madhore që kam unë djalin, është 32 vjeç, ka shumë pak shërbime sociale të cilat shteti ua ofron”, informon zonja Lica Semeni teksa ndan me Citizens Channel aspektet shqetësuese të përditshmërisë së saj. Ajo ishte e pranishme së bashku me djalin e saj në protestë dhe kërkon nga institucionet përkatëse ofrimin e shërbimeve psiko-sociale të cilat të jenë të aksesueshme edhe për persona me aftësi të kufizuar që janë mbi 18 vjeç. Zonja Semeni tregon se, në mënyrë personale, ka marrë shërbime nga subjekte private.

Vështirësitë më të mëdha janë në të ardhmen, deri tani në u shërbejmë vetë, kemi lodhje ama u shërbejmë. Por çfarë t’u bëjmë në të ardhmen? Prandaj shteti të mendojë shumë për krijimin e qendrave sociale për ata fëmijë që nuk kanë mundësi“, vijon edhe më tej ajo, e cila nuk e fsheh shqetësimin e saj rreth të ardhmes së djali të saj kur ajo të mos jetë në gjendje të kujdeset më për të.

Lica Semeni, pjesëmarrëse në protestë, nën moton “Eja mbështet një shok për kokë”

Një ndër aspektet më shqetësuese për zonjën Lica është transporti publik dhe lëvizshmëria e lirë. Ajo shprehet se mungesa e librezës i hap shpesh herë probleme teksa përdor linjat e autobusëve në Tiranë.

Më shqetësojnë shërbimet që ofrohen në autobus për fëmijët që janë me aftësi të kufizuar, veçanërisht atyre me paaftësi mendore, siç e kam unë djalin. Si mund të vlejë një librezë vetëm për djalin dhe nuk vlen për mua? Djali nuk mund të bëjë asnjë veprim vetëm“, bën me dije ajo gjatë intervistës.

Kastriot Hoxhaj ishte një tjetër prind i pranishëm në marshim-protestën e ditës së sotme. Ai rrëfen me dhimbje se pagesa që merr nga ana shtetërore në formë ndihme ekonomike nuk i mjafton për të mbuluar shpenzimet dhe nevojat e dy fëmijëve të tij, të cilët janë me aftësi ndryshe.

Kam dy fëmijë, kam tjetrën në shtëpi, 27 vjeç, 22 kjo, me aftësi të kufizuar. Ilaçet me rimbursim nuk bëjnë fare efekt. Jam detyruar t’i marr, gjoja çik si më të mira, me lekë. Po shteti jonë nuk ka për t’u bërë kurrë, për 1000 vjet“, sqaron ai gjatë intervistës me Citizens Channel. Zoti Kastriot shpjegon se kjo situatë e ka mbyllur në shtëpi pasi i duhet të përkujdeset për fëmijët ndërkohë që bashkëshortja është në marrëdhënie pune.

Kastriot Hoxhaj, pjesëmarrës në protestë, nën moton “Eja mbështet një shok për kokë”

Jam gjithë ditën në tension, jam 24 orën non stop me dy fëmijë të sëmurë. Nuk kam asnjë moment mos të jem në shtëpi. Nusen e kam në punë, çfarë të bëj, punon me orë të reduktuar. Po nuk vajti ajo në punë jemi të vdekur“, tregon ai teksa sqaron se ndihmesa financiare për një fëmijë është 10.000 lekë të reja, pagesë tejet e pamjaftueshme për nevojat e fëmijëve të tij.

Në të njëjtën situatë gjendet edhe zonja Fatmira Lekiqi e cila banon në Shkodër dhe ka ardhur pikërisht për të ngritur shqetësimin e saj rreth shërbimeve që merr Arjona, vajza e saj.  

Unë kam ardhur nga Shkodra dhe protestoj sepse kërkoj kushte më të mira dhe përkrahje për kategorinë e personave me aftësi të kufizuar“, artikulon Lekiqi për Citizens Channel, duke theksuar më tej se vlera prej 10.000 lekësh të reja të ofruar nga shteti nuk i mjaftojnë për integrimin dhe marrjen e shërbimeve aftësuese për vajzën e saj.

Ajo dëshiron të ketë më shumë hapësira, aktivitete sociale dhe argëtuese për personat me aftësi ndryshe. “Nga ana ekonomike, të ngrihet pagesa dhe të jepet mundësia të aktivizohen, gjithëpërfshirje por sipas mundësive të tyre, për shembull qendra ditore ose qendra të ndryshme dhe të përfshihen aktivitete të ndryshme“, shprehet zonja Fatmira për Citizens Channel.

Arjona dëshiron të bëhet këngëtare dhe për zonjën Lekiqi do ishte shumë stimuluese dhe integruese që institucionet të mund ta ndihmonin vajzën e saj në këtë aspekt.

Fatmira Lekiqi dhe Arjona, pjesëmarrëse në protestë, nën moton “Eja mbështet një shok për kokë”

Në rastin tim do doja mbështetje pasi vajza ime dëshiron të bëhet këngëtare, kjo është gjë e mirë, që do me u ba dikush, këtu nuk gjejmë mbështetje nga shteti për me i dhanë një dorë“, vijon ajo.

Ata [personat me aftësi të kufizuar] kanë nevojë të gjithëpërfshihen, të ndjehen të pranum, me qenë të dashtun, me u pranu prej shoqnisë edhe me qenë brenda shoqnisë, jo me qenë veçantë saj“, përfundon zonja Lekiqi.

*Citizens Channel/Entenela Ndrevataj